Η
σαρακατσάνικη
κοινωνία
χαρακτηριζόταν από την
οικονομική και
κοινωνική αυτάρκειά
της. Η τυροκομική και
κτηνοτροφία
αποτελούσαν βασική
πηγή εσόδων κάθε
οικογένειας, αλλά
και ολόκληρου του
τσελιγκάτου
γενικότερα. Η
κοινωνική ευημερία
και ισορροπία
λειτουργούσε συχνά
σε βάρος της ατομικής,
μια και οι αρχές και
παραδόσεις έπρεπε να
τηρούνται αυστηρά από
όλους. Κάθε απόκλιση
από αυτές συνεπαγόταν
κοινωνικός
αποκλεισμός. Ο
τσέλιγκας κατείχε
κυρίαρχο ρόλο και
επιτηρούσε την ομαλή
οικονομικο-κοινωνι&k
appa;ή λειτουργία της
κοινότητας. Τέλος, η
θρησκεία και η κοινή
ενασχόληση με όλες
τις μορφές τεχνών
κρατούσαν ενωμένους
τους σαρακατσάνους
για αιώνες
ολόκληρους, όπως
άλλωστε συμβαίνει σε
κάθε μικρή ή μεγάλη
κοινωνία.
|
|
12.01.08 |
|
Ο ρόλος της γυναίκας στη Σαρακατσάνικη κοινωνία ήταν πολύ σημαντικός. Δείτε το σχετικό βίντεο από το αφιέρωμα του Συλλόγου στη Σαρακατσάνα Γυναίκα στις 19 Μαϊου 2007
|
|
|
12.01.06 |
|
Οι
Σαρακατσάνοι με τον
όρο «παιδεία»
εννοούσαν τη μετάδοση
των γνώσεων και του
μύθου σαν συμπλήρωμα. Η
μετάδοση αυτή
επιτυγχάνονταν με την
άμεση και καθημερινή
επαφή των νέων με τους
μεγαλυτέρους
(αδέλφια, γονείς κ.λ.π.),
στη δουλειά και στο
σπίτι, μέσα από
συζητήσεις και
διηγήσεις. Έτσι
αποκτούσαν μια πολύ
γενική μόρφωση. |
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
12.01.06 |
Η τέχνη
στη ζωή των
σαρακατσάνων ήταν
απόλυτα ενσωματωμένη
στην καθημερινή τους
ζωή. Αμέτρητα ήταν τα έργα
που άφησαν στο χώρο της
κεντητικής, υφαντικής
αλλά και
ξυλογλυπτικής. Τα
γεωμετρικά σχήματα
κυριαρχούσαν
σε όλες τις παραπάνω
μορφές τέχνης, με
έντονες τις επιρροές
από την εποχή του
Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Παράλληλα, η ποίησή
τους και η μουσική
δύσκολα ξεχωρίζουν
από τη δημοτική
ελληνική παράδοση.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
12.01.06 |
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της
σαρακατσάνικης κοινωνίας ήταν η συμβίωση της μαγείας και της ορθόδοξης θρησκείας, αχνάρια της μακρόχρονης ιστορίας
της.
Οι Σαρακατσάνοι διέθεταν ένα μεγάλο αριθμό μαγικοθρησκευτικών
δοξασιών, κυρίως, λευκής μαγείας, με σκοπό την εξασφάλιση της υγείας, της ευγονίας, της ευημερίας και της αφθονίας
των ανθρώπων και των ζώων. Οι ρίζες αυτών βυθίζονται στην αρχαιότερη παράδοση των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου και
είναι αρχαιοελληνικές.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
|
